Hacıbektaş Şiiri - Köşektaş Türküleri

Aslanla ceylanı dost kılan yerim
Gönülden gönüle dökülen serim
Hünkarın yolunda bir garip erim
Hoş geldin ruhuma Hünkarım benim.

On altı ağustosta yollar açılır
Hacıbektaş iline nurlar saçılır
Nefis hırkasından orada geçilir
Aşkın badesidir efkarım benim.

İncinsen de sakın kimseyi incitme
Cehalet narına sakın ha gitme
Eğrinin yanında bir kelam etme
Yolun ışığıdır, uyarım benim

Köşektaş köyünden kalktık da geldik
Hünkarın darına durmaya geldik
Birlik lokmasını karmaya geldik
Kardeşlik bağıdır gülizarım benim.

Gönül kırma sakın Kâbe’dir insan
Hakk'ın kelamıdır söylenen lisan
Erişsin bizlere o yüce ihsan
Vefanın tadıdır rüzgarım benim

Dört bir yanından, geldiler ize
Edirne’den Kars’a, indiler düze
Vekili, halkı, hep yüze yüze
Birlik sofrasında ikrarım benim.

Meydanda kuruldu ulu bir divan
Sazlar dile geldi her yana beyan
Semahlar dönülür canlara ayan
Tören meydanında dildârım benim