Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
niye ise,ben gizemli gelirmişim onlara ve hayatımı merak edip sorarlardı bana; -senin hayatın nasıl? her seferinde aynı şeyi söyledim ve gene söylüyorum -bir tuval düşünün üzeri deniz her fırça darbesi de bir büyük dalga ve bu hengamede küçük yelkenli......... -küçük yelkenli benim gerisi hayat... işte benim hayatım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!