Haber Ver Şiiri - Sadık Kocabaş

Ne çarşı biliriz, ne pul, ne kağıt,
Yürekte kaynayan közden haber ver!
Dilimiz dökemez ne yas, ne ağıt,
Mânâya bürünen özden haber ver!

Kimin kârı imiş resimle avunmak?
Bizim harcımızdır aşkı savunmak.
Öyle zor değildir nara soyunmak,
Yüreği kavuran közden haber ver!

Zamanı sorma hiç, takvimler yalan,
Varlıktır ardında bir viran kalan.
Gönül mülküdür ya tek gerçek olan,
Nefesin içinden izden haber ver!

Bize sitem değil, mertçe duruş gerek,
Aşkın deryasına serden geçerek,
Vahdet şerbetini demden içerek,
Hakikat kokan o yüzden haber ver!

Yollar toza batsın, rüzgârlar sussun,
Kibre veda eyle, nefsin kudursun.
Evvel de ahir de diller kurusun,
O bir tek hecelik sözden haber ver!

Menzile varmayan yolu neyleyim?
Sırrı faş etmeyen dili neyleyim?
Dedi ki Kalemsiz Şair, neyleyim;
Külleri savur da, özden haber ver!