Güzel kadın,
sana bir şehir gibi geldim ben,
içimde sokaklar,
kırık kaldırımlar,
biraz yağmur, biraz yalnızlık.
Sen bir pencere açtın,
içeri güneş doldu.
Ben sana öyle bir inandım ki,
ekmeğe inanır gibi,
suya inanır gibi,
yaşamak dediğimiz o inatçı şeye inanır gibi.
Ellerin değseydi ellerime
dünya değişirdi, biliyorum,
çünkü bazı dokunuşlar vardır
bir ömrü baştan yazar.
Güzel kadın,
ben seni öyle çok sevdim ki
adını söylemeden de sevebildim,
çünkü bazı aşklar
sessizken daha çok bağırır.
Ve eğer bir gün gidersen,
bil ki
ben yine seni seveceğim
bir işçi gibi sabırla,
bir çocuk gibi inatla,
bir insan gibi sonsuzca.
Çünkü aşk dediğin, güzel kadın,
bir kalpte başlar
ama
bir ömür sürer.
Kayıt Tarihi : 18.3.2026 01:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!