Yeni bir gün, yeni bir sabah demek İstanbul.
Ruhunda sessizlik, hâlinde hüzün muttasıl.
Ufku binbir kırışık, alnı çizgi çizgidir.
Merhaba İstanbul, merhaba, güne selam dur!
Kalk sürur, içinde uyan korkularından!
Elbisene işlenmiş tarih, canlansın o an.
Çiçekler nazenin kokarken bahçelerinde;
Topkapı, Yıldız, Dolmabahçe ve her yerinde....
Lakin gül kokusu art arda, gönlün gark olur.
Yedi tepe, yedi gök; rüzgâr eser, kaybolur.
Adada uhrevi yanan ışık karşına çıksın,
Güller açsın, ey şehri gül, güller saçılsın!
Sabahla ebedî şehre düşer içi fecrin,
Kış gibi üşümek, yaz gibi ısınmak için.
Pera'yı sar, onu kucakla sahil suları;
Çamlıca’ya, narin Eyüp’e getir onları.
Boğaz'da gemilere el salla, güne selam dur.
Haliç’in gövdesinde gelgit tanıklar bulur.
Akıntılar hayal kurdurur, her şey mükemmel,
Lale devrini hayal ettim, güzel İstanbul...
17 03 2006
Erkan ArslanKayıt Tarihi : 1.08.2015 12:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!