Güzel Şiiri - Halil İbrahim Kurt

Sevdiğim ne olur beni sınama
Kaşı keman gözleri ela güzel
Günahım yok söylenene inanma
Nerden çıktın başıma bela güzel

İçime işledin bıraktın darda
Siman hatırımdan çıkmıyor zorda
Gamzelim, koyma beni ahu zarda
Gözümden akar durmaz damla güzel

Çiçeklendi uzandı selvi boyun
Huri misin melek mi nedir soyun
Kimseler bakmasın sana kaç korun
Giyersin çeşit çeşit fazla güzel

Şu yalan dünyada sırdaşım olsan
Varlıkta darlıkta yanımda kalsan
Kırmızı elmayı ikiye bölsen
Tatlı tatlı yeriz seninle güzel

Tut elimden bırakma beni sakın
Olurum isyankâr ölüme yakın
Yüreğim yanıyor sönmez bir fırın
Nolur sende vurma bir sille güzel

Ümitlendim başıma olursun taç
Bu derbeder olan ruhuma ilaç
Evimize hanım, dalıma ağaç
Tabi uygun görürse Mevla, güzel

Sevdan eritti oldum derbeder
Rüzgarlara sordum yok tek bir haber
Vakit gelir bir gün bu can da göçer
Ardıma okunur bir sela güzel

Gece uykularımı kaçıran yar
İnşallah orda oluruz bahtiyar
Bu hasretlik etti beni ihtiyar
Değer sana her şeyden evla güzel

Sürme çekilmiş ela gözlerini
Kalemden örnek almış kaşlarını
Daha göremedim sırma saçlarını
Kıskanırım herkesten sakla güzel

Dili var suskun konuşmaz lisanı
Gümüş bahçelerin altın fidanı
Erzincan ovasının gönül hanı
Yönümü düzelt ol pusula güzel

Nereye gitsem yolum sana çıkar
Ateşin bağrımı haşladı yakar
Hasretlik eritti sonu da mezar
Bu işler olur mu hiç zorla güzel

Halil İbrahim’dir beyhude olan
Beni ikimizden uzakta bilen
Gözüme de gönlüme de hoş gelen
Kem gözle bakar mıyım asla güzel