annem beni doğurmayacak
biliyorum
böyle yalnız bir öyküyü okur gibi
geçirecek bozkır akşamlarından
denize ulaşmayan nehirleri öğretecek birer birer
1
Gelsen
Sessiz harflerinden okusan mevsimleri
Kısa şiirler yazsan nisanın baharla geldiği zamana
Yoksulluğu azalsa düşlerin
1
eylüldü unuttuğumuz
içimizdeki mavi
sonsuzluğun camından bakardı su
"yine düşüyor ipek mendil
bir yeşildir
sızıyor yine
güneşin
dudağının
kenarından
"ve
kopar kemanın telleri"
gel şurada iki gözüm
iki lafın belini kıralım
yerle yeksan olmadan biz
gün gelir
koptuğu dalı unutur yaprak
rüzgar unutur öptüğü teni
zaman sevdayı unutur
bizi anlar şiir
bizi anlar uzaklıklar
eksik olan narın telaşlıydı biliyorum
ağacın hatırı
yaprağın fısıltısı
en çok yağmurlara yakışırdı akşamlar
“Belki de
Sıcak kuytu koltuğunda Anadolu’nun
Kaygılı dervişlerin lisanıdır kış”
Eskiden hep yaz olan
"Tuşba Firarisi (anneme)...Kenan Adsaz"
şimdi varmak vardı
merdivenin son basamağına
çalmadan açılmalıydı kapı
Eskiden hep bahar olan
Bahçedeki o nehir
Kimi bekliyor şimdi
O kalbi kırık küçük taş




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!