Herkese sonuna kadar güvenmem.
Açık veya aralık bıraktığım bir kapım vardır her zaman, ne olur ne olmaz kapısı… (Anneannem, mülahazat hanesini açık bırak derdi)
Ansızın kapanıverdiğinde kapı ve ben o kapının arkasında kalakaldığımda tek başıma, dimdik ayakta durabilmek, yıkılmamak içindir.
Güvendiğim dağlara kar yağdığında, çığ altında kalmamak içindir bu. Kendimi koruma önlemimdir.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta