Güveni kökünden yıkmışsan eğer
Sonradan diz üste çöksen ne fayda
Gönülü oltaya takmışsın meğer
Olmadık yeminler döksen ne fayda
Öğütten nasip yok duyarsız başa
Geçici hevese koşarmış boşa
Yere serilip de düşünce tuşa
Sayının hükmü yok doksan ne fayda
Aldanma işinden çekmişse garip
Çiçekler getirsen cenneten derip
Umutlar va'detsen ikrarlar verip
Parmağın ucunda seksen ne fayda
Olur mu insana yalandan vefa
Sahtedir riyanın verdiği sefa
Dik tutan o inanç çökse bir defa
Bağrına basıp da sıksan ne fayda
Uçurum yanında denge kaybeden
Kendisi kendine kötülük eden
Canı çıkar artık ölmüştür beden
Boynundan ilmeği söksen ne fayda
Gülüşün sahtesi olmuşsa ayan
Ne işe yarasın söz veren beyan
Pirü pak olsa da görünen boyan
Gözünün içine baksan ne fayda
Sağlamlık insandan beklenen temel
Gizli iş çeviren bilmezmiş emel
Boşa çıkar her dem gereksiz amel
Ağrının dağına çıksan ne fayda
Doğruluk beslermiş güveni canda
Dürüstlük seçilir değildir kanda
Yüzün güler sanma iki cihanda
Kavramın içinde yoksan ne fayda
Aykıri söylerken ölçüp biçermiş
Arifler dersini alıp göçermiş
Cahile anlatsan gülüp geçermiş
Ok edip gözüne soksan ne fayda
Kayıt Tarihi : 13.02.2016 23:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Korkarım ki sonunda sen olun hapis
Bize makam amele,Onun makamı mebus
Alt etmez mi dürüsü Hiç yenilir mi deyüs...
Yaşar Akbaş
Yaktın kalbini eyledin figan
beğeniyle okudum
TÜM YORUMLAR (24)