Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

şarabı aşkımın müptelası ol
içtikçe sevdama bulaş sevdiğim
aşkın sarhoşluğu istediğim yol
ardımca gelerek ulaş sevdiğim

baharın bağrında çiçekler gani

"Al kalemi eline
ben söyleyim, sen de yaz
bülbül olsam gülüne
yine yaram sağalmaz...

Sen bülbül ol ben gülün

delice sevelim aklımız şaşsın
sen bana ben sana öyle yağalım
dolsun yüreğimiz lebaleb taşsın
savdamızı o hevesle sağalım...

yan yana gelince havadan sudan

Aksam oldu yine sıla da bugün
aklımda sen vardın aklıma düştün
bir yanım sevinçli bir yanın üzgün
aklımda sen vardın aklıma düştün....

bir dilek aradım talih kartında

Ah istanbul oy istanbul
bensizliğe doy istanbul
var say ki göğünde bulutunum ben
var sayki vefanın kunutuyum ben....
istanbuldan erzuruma yol gider
erzurumdan istanbula bal gider...

o koca ovada deve boynunda
Akcabardaklar açardı yelpelenk...
vadilerin serin koynunda
sanki seni arar gibi bakınırdım...
sonra içlerinden biri titreyerek
Rüzgarda işmar ederdi...

Kapıyı açıp göz gezdirince
Anlayacaksın ağlayacaksın
Asılı değil paltom askıda
Anlayacaksın ağlayacaksın…

Kokum sinmiş oda koltuğum bomboş

Hüzüne boğulan kalbime düşer
Beyaz mendiliyle ağlayan karlar
Üşüşür düşerler bak üçer beşer
Gece kandiliyle ağlayan karlar...

Hüsnünü nazardan saklamıyor ki

ister ağla ister gül
hatta sakla yaşını
ister öv ister övül
ben anlarım düşünü

kendince bir dünyan var

ah anne elbisene sarılıp
kokun diye kokladım
felek deyip darıldım
dolapları yokladım

bulduğum elbiseni