Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Kınalı ellerle vardı cepheye
Allah'a sığındı.... Hayy.. Nene Hatun
Gazilik, erdiği muhteşem paye
Çabuktu, yeğindi.... Teyy... Nene Hatun…

Saygı duydum; duyarım, yetsin istemiyorum
Ya olsun diliyorum; ya da tez elden bitsin...
Bizde her sevgi ölmez, öyle de demiyorum
Hemen olmaz diyorsan, düşlerimde sabitsin

Uyum yapmaz renk gibi uyumsuz mu düşlerin

söz verdi o namert ben de inandım
meğerki yalanın baş ustasıymış
İnsandır düşündüm adamdır sandım
sürmeyi çekmeye kaş ustasıymış...

abdestli namazlı ama fırıldak

nazenin sevdiğim unutmam seni
aylar günler değil geçse de yıllar
felekler ağlayıp arasa beni
çıkar mu hatırdan o tatlı diller
göklerden yağmurca serpilsen bile
unutsan adımı ve silsen bile

"Korkarım günlerden bir gün olacak
Sen benden bıkacak usanacaksin
Yeisler kalbine hırsla dolacak
sen benden bıkacak usanacaksın...

Bir sabah kapını açtığın vakit,

ÜMİT’e UMUT.. Gökte Uçan Kuş Gibi..

Ümit, sana bana ümit herkese
Gel gör ki: ümidi yaşatan nerde?
Ümitle kaç kişi, ne almış hisse?
Ümitle uyanıp yatan nerede?

Ümitler var dilektir
Ümitler var emektir
Ümitler var bir tektir
Ümitler var karda kışta yaşayan..
Ümitler var emek dolu heyecan
Ümitler var bir ağaçtır; kuru can...

Olgun bir çiçeğin nefis tonunda
Tazesin,güzelsin solmamalısın…
Görkemli papatya gibi sonunda
Yalancı fallarım olmamalısın…

Kar çiçeği derler gördün mü sahi?

Umudun bıçağı artık kesmiyor
Gönül gayrı yardan, dosttan küsmüyor
Rüzgarım dinmiyor ama esmiyor
Yarınlar bellisiz dünler bellisiz
Zaman eleğinde günler bellisiz...

Hayali sevmek bile, yüreğimde hayaldir;
Gelip gitmelerinde umudun umutsuzluğu
Hasret dayanılmazdır; bir bilinmez asaldır,
Yüreklerin, sevmeyen yüreklere sorduğu

Ben sevginin hoşluğu, şenliğine inandım.