Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsan ekmek için düşmekte çöle
Sılada vatandaş gurbette köle
Saygılar sunuyor,kutluyorum sayın şair...
can-ı gnülden kutlarım muhabbetle buda acizane bizimki
saygılarımla
Yük ü Leyla
Gurbet elinde gurbetime, gurbet eklendi
Ey Yar! Yüküme, bir de Leyla, yükü yüklendi.
Bilal ÖZCAN
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta