Gür Seda”derviş Sözü” Şiiri - Sadık Kocabaş

GÜR SEDA (Dervişlerin Sözü)

Sessiz dünya bir gün dile gelecek,
Erenler gür sesle haykırınca bak.
Cümle alem bu gerçeği bilecek,
Dervişler meydana çıkınca bak.

O ses ki; paslanmış gönlü uyandırır,
Korkuyla yatanı aşka boyandırır.
Eğriyi sarsıp da, hakka inandırır,
Zulmün bendini yıkınca bak.

İnsanlık dersini verecek bu söz,
Közün altındaki o sönmeyen öz.
Açılacak elbet o görmeyen göz,
Hakikat ışığı çakınca bak.

Dağlar yankılanır, taşlar ses verir,
Bu sidayla buzlar, nefretler erir.
Yolun yarenleri menzile erir,
Aşkın pınarından akınca bak.

Pirim’den emanet bu kutlu seda,
Uğruna edilse bin can da feda.
Eksilmez bu dünyadan o gür nida,
Göklerden aşağı bakınca bak.

Hünkârım nefesi dillerde bayrak,
Tertemiz olacak bu kutsal toprak.
Dökülsün dalından o kuru yaprak,
Yeni taze dallar çıkınca bak.

Serçeşme başında toplanır canlar,
Sözün değerini bu yolu süren anlar.
Tersine dönecek makus zamanlar,
Güneş karanlığı yakınca bak.

Kalemsiz Şair der, sesimiz birdir,
Sözü eksik olan yoldaki kirdir.
Bu gür nida bize en büyük sırdır,
Dünya bir hizaya çıkınca bak.