Ey Dost
Karanlık boğuyor artık insanı,
Gece güne kavuşmadan önce gel,
Sanki bir poyraz sardı her yanı,
Ayaz gönle vurmadan önce gel.
Yitirdim ben de bilmiyorum yönümü,
Tipi bastı göremiyorum önümü,
Tutarım dedin tut işte sözünü,
Bu garip, şair olmadan önce gel...
Gülsek eğlensek telaş içinde gün geçirsek de dostlarımızı özlüyoruz. Gecenin bir vakti şiir yazdırıyor insana.
Neyleyim bahar varsa ben yazı,
Ne sıcağı var ne ayazı,
Çok söyleyenin çoktur marazı,
Merhem çanakta tükenmeden gel...
Hani ben dertliydim yol bulamadım,
Azdan çoğa çoktan aza koyamadım,
Kuşudum kırdılar kanadım uçamadım,
Yaramı sarmaya doktor ol da gel...
Yine de sen iyi ol duam odur ki,
Yol arayan bir gün yolu bulur ki,
Elbet alın yazısını okur ki,
Yeter ki omür bitip tükenmeden gel...
Dostlarımızı özlüyoruz. Belki de dost sandıklarımızı.Dostluk her acıya her çileye katlanmak değil midir?Hani türküde diyor ya iyi günün dostu dar günde hani diye ,öyle işte.Gerçi artık iyi gün dostu da arar olduk ya. Ne bileyim...
...
Uykusuz geçti bir gecem. Yıllardır uyumadığımı hatırlamıyorum.Çok çay içip kar yağmasını bekledim,yağmadı.
Şimdi oturdum insanların saadetini izliyorum. Bende kıskanma huyu yoktur. Neden bilmem. Hep amann ben daha iyisini yaparım istesem hissiyatındayım.Ama biraz tembelim itiraf edeyim.İstesem hani yaparım da. Belki de yaşıtım insanlardan biraz uzak kaldım. Yaşlılara hürmet güzel de aşırı sohbet dünyadan koparıyor. Herkes dengi dengiyle. Tembellikten öte yani...
Günümüz güzel gönlümüz güzel olsun...
Adalet Fatima KarpınarKayıt Tarihi : 1.12.2025 03:17:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
