Yedi iklim tekdüze, mevsimler bana küstü
Yine eylül bir pazar, yine bir akşam üstü
Ayaklarım mecalsiz, gözlerimde uçtu fer
Bedenim andırıyor yarı canlı bir büstü
Saçlarımı yalıyor, ahmak ıslatan yağmur
Mahallem mat ve ıssız, sanki küllenmiş dekor
Yalnızlık denizinde çırpınışım beyhude
Darmadağın halimin mimarını yara sor
Dizlerimde günlüğüm, devirdim yaprak, yaprak
Bir sağanak yağmuru, öz içimde koparak
Anıların üstüne buşandı tüm kederim
Mutluluk dedikleri bana ırakmı ırak
Ve alev püskürmekte, birkaç kırmızı satır
Yaşadıklarımı, misliyle tekrar yaşatır
Serapta leylasını arayan mecmnun gibi
Mazimin çöllerini yeniden arşınlatır
Benim hayal dünyamda, sonsuza gömüldüğün
Nazarımda haps oldu, son köşeyi döndüğün
O an daha taptaze, günlüğümde tuhfedir
Kendin ile gurur doy, yaptığınla çok öğün
Gözlerim satırlarda sabitlenmiş duruyor
Etrafımda her nesne, ne varsa kuduruyor
Tek sırdaşım kalemim, bana uzak, ecnebi
Yazdığı her harf bir ok, gözlerimden vuruyor
Suphi Sekü
Kayıt Tarihi : 24.03.2023 22:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Benzetmeler bir harika bayıldım ben bu şiire.
Bir şair kendini anca bu denli güzel tarif edebilir.
Var olun
Çok teşekkür edeim Dilek Hanım. Yorumunuz, bende serum etkisi yaptı. Zira yazabilmek için yorumlara gerçekten çok ihtiyaç var. Bu güzel yorumunuz beni yeniden mutive etti. Eyvallah
Selam, duam ve hürmetlerimle efendim
TÜM YORUMLAR (2)