Günlerden Cuma
Saat Ikiye On Var Yine
Uykum Bölük Düzenim Bozuk
Elde Kırık Bir Kalem Yüreğim Buruk
Kağıtlara Sığmıyor Aşk Yazacak Çok Şey Var Amma Aklım Çok Karışık
Günlerden Cuma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta