Güngör Uslu Şiirleri - Şair Güngör Uslu

ب ِ س ْ م ِ ا ل ل ّ ه ِ ا ل ر ّ َ ح ْ م َ ن ِ ا ل ر ّ َ ح ِ ي م ِ و
م ِ ن ْ آ ي َ ا ت ِ ه ِ أ َ ن ْ خ َ ل َ ق َ ل َ ك ُ م م ّ ِ ن ْ أ َ ن ف ُ س ِ ك ُ م ْ أ َ ز ْ و َ ا ج ً ا ل ّ ِ ت َ س ْ ك ُ ن ُ و ا إ ِ ل َ ي ْ ه َ ا و َ ج َ ع َ ل َ ب َ ي ْ ن َ ك ُ م م ّ َ و َ د ّ َ ة ً و َ ر َ ح ْ م َ ة ً إ ِ ن ّ َ ف ِ ي ذ َ ل ِ ك َ ل َ آ ي َ ا ت ٍ ل ّ ِ ق َ و ْ م ٍ ي َ ت َ ف َ ك ّ َ ر ُ و ن َ
Ve O'nun âyetlerinden olarak sizin için nefslerinizden zevceler yaratmıştır ki, onunla sukûn bulasınız. Ve sizin aranızda sevgi ve rahmet (merhamet) kıldı (oluşturdu) . Muhakkak ki bunda, tefekkür eden (düşünen) bir kavim için mutlaka âyetler. (deliller) vardır
Kur'an:Rum 30/21

** Adem Babam helal et **

Yedi Haziran Gülüm, iki bin on sene,*
Selamünaleyküm can, pazartesi yine.*
**
Acizim hem pek fakir, her şey üzer beni,*
Ağlayan bir göz görsem, gül ok yüzer beni.*
**

Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
On beş Eylül Çarşamba, hayrına yor yine.*
Belli başa taş düşmüş, yanıktır çok siyne,*
Öfke baldan tatlı ya, pek işliyor çene.*
**
Kuyruğuna bastık ya, viyaklıyor haspa,*

Gül Nebi ağlar idi, Mahzun peygamber O',*
Ümmmeti evlat gibi, şevkatli Rehber O'.*
**
Ağlayacak biri sen, kurda tapınan keş,*
Irki üstünlük küfür, münkire olur eş,*
**

Kim yoklar şu kapımı, sert rüzgârdan gayrı? *
Kim yüzüme güler can, şems-i nârdan ayrı? *
**
Yalnızım Hak yolda tek, sesim ki pek cılız,*
Yâr ve yâran sırt dönmüş, şer ateşi yalız.*
**

Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
Yirmi beş Ekim zâri, Pazartesi yine.*
**
Gah ekşi gah yüz güler, güz mevsimi gülüm,*
Bugün gün güneşlik ya, naz kesimi gülüm,*
**

**
Onüç mayıs Perşembe, iki bin on sene,*
Selamünaleyküm dost, bir can şehit yine.*
**
Bir şehid haberi var, çok uzak diyardan,*
Şehid bize çok yakın, çok yakındı yârdan.*

Heyhat ne yerim, gülce yâr kaldı,*
Gönlümüz inler, ah-ı zâr saldı.*
**
Ömrün bitiyor, son demidir bu,*
Göz yaşı dinmez, son nemidir bu.*
**

Gökten her ne yağar can, yer kabul eylermiş,*
Rahmettir her ne gelse, yer çoğul eylermiş.*
**
Şaire ilham gelir, bazı gün sel olur,*
Yer altı suyu coşar, gür pınar del olur.*
**

Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
Onbir eylül Bayram üç, Cumartesi yine.*
**
“Evet”, tez geçti Nur ay, bayramın son günü,*
“Evet”, kâr pek ziyade, esefle an dünü.*
**