Güneş Olsa Da Karanlık Şiiri - Yücel Özkü

GÜNEŞ OLSA DA KARANLIK
Ne dedimse inanma
Seni değil,
Kendimi kandırıyorum.

İstersen varlığın özü ol,
Zamana meydan okuyan
Bir ölümsüzlük gibi dur;
Ben ise her gün
Bir parça daha eksiliyorum hayattan.

Işıkları söktüm gecelerden,
Gündüzleri de sürgüne yolladım.
Artık hiçbir aydınlık
Kapımı çalmıyor.

Anlamıyor musun
Gökyüzü baştan başa güneş olsa bile
Sen yoksan
Dünya bana zifiri bir kuyudur.

Ve ben
Her sabah biraz daha
Kendi karanlığıma gömülüyorum.

Yücel ÖZKÜ
08 Mart 2026/05:30