Güneş Şiiri - Halil İbrahim Andırın

Güneş her sabah doğmazmış
Bunu güneşin doğduğu bir sabah anladım
Kitaplar, düşünceler ve yorgun hayaller
Uzunca bir yoldan geçiyor duygularım
Bilinmeyene yolculuk bilinenden kaçarcasına
Rüzgar şefkatini esirgemiyor üzerimizden
Ufuklardan bir sâda yankılanıyor
Gökteki yıldızlar kadar yalnız mısın?
Umutlar uzayıp gidiyor güneşin denize vuran son demleriyle birlikte
Ruhum karanlığa boğuluyor
Güneş ha battı ha batacak
Semada beliren bir yıldız zihnimde parıldıyor
Yıldızlar mı güzel yoksa onlara ulaşmanın hayali mi?
Tam bir muamma şu insanoğlu
Ne ölü ne de diri
Kendine atfederken her zerreyi
Kendini aramaktan kaçıyor