Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Valla sevgili kardesim hakan ,sen artik asmissin .yani bukadar guzel bu kadar felsefi siir .ne diyeyim.basarilarinin devamini dilerim.
sabah bebekle özdeşletirmeniz çok hoştu...büyüyen ve sonunda .....ben orasını diyemiyeceğim ama şiir beni aldı götürdü ...HER ŞEY BİR ŞİİRLİK GALİBA...
:)
dogayı dınle dıyor sesım benım sana en guzel yol gosterendır.. bazen bır agac bazen bır gun bazen dort mevsımım:)
sevgıyle kal daıma, ıslak nemlı topraga cok var daha....:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta