Bir sabah yine aniden uyansam kollarında
kimseler çıkmamışken henüz sokağa
dursam öylece ,sadece seyrederek gün doğumunu omuzlarında.
Pencerede ılık bir rüzgar
ve sıcak bir huzur olsa odada.
Günaydın desem gene açtığın da gözlerini
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta