İsmin, sesin hala kulaklarımda; ama yüzün..
bir siluetten de öte, çok uzaklarda..
şimdi o tozlu kaldırımlarda
yürüdüğümüz her biri bir ömür olan anılarımı hatırladıkça
lanet ediyorum seni tanıdığıma.
ve diyorum ki
ne olurdu dinleseydin, bir kez, dinler gibi yapsaydın,
anlasaydın seni benden çok kimse sevemez..
akıttığın masum gözyaşlarına eşlik edip
kimse günahlarını benden iyi bilemez..
ama yok, hayır,
kadersizsem ben kadersizim,
sevgisizsem ben sevgisizim,
deliysem ben deliyim;
sevgilim,
affedilecek hiçbir şey yok
ben bütün suçlarına kefilim..
Kayıt Tarihi : 7.5.2009 17:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!