Gün olur Şiiri - Birkan Demirci

Gün döner…
Ses çıkarmayanlar gür…
Hiç bilmeyenler pir…
Kül olmuş yürekler bir daha yanar olur…

Gün döner…
Dün horlanan sözler
Bugün meydanı dar eder, iz bırakır olur…
Küçümsenen gönüller
Bir gün değeri ölçülmez sır olur…

Gün gelir…
Terazi şaşar dünyanın…
Doğruyu söyleyen deli,
Dürüstü bilen geri,
İyiliğin adı bile garip olur…

Ama yine bir gün gelir ki…
Kefenin cebi yok diye
En çok biriktirenler
En çok pişman olur…
Kıranın eli titrer,
Yalan söyleyen tövbe için sıraya durur…

Uçurum deyip geçme;
Bir gün en sağlam da düşer…
Dağ gibi duran devlerin
Altı boş kalır, yokuşa göçer.

İnsan, kendi özüne bile yabancı iken
Başkasına gönül koymak kolay mı?

Bırak su aksın yoluna,
Zamanın döndürdüğünü insan döndüremez,
Kaderin yazdığını kul silemez…

Gül solar diken kalır,
Ateş diner kül kalır,
Gayret biter hâl kalır…

Bir gün gelir,
Servet elden gider,
Güzellik gölgedir geçer,
Güç toprağa karışır biter…

Hayaller savrulur,
Düşler dağılır…
İnsan bazen
Solur, yorulur, kırılır…

Ve gün olur,
Hiç dokunmadığın dert çözülür,
Hiç beklemediğin kapı açılır…

Ama
Öyle bir gün gelir ki:
Bu hikâye tamam olur,
Ömür biter, nefes durur…
Ve bir daha
Gün gelmez olur…