Gün Gelimi Şiiri - Kenan Gezici

Uzaktayım, kayboldu ayak izlerim.
Duyduğun sesler senindir, evhamın.
Ben bittim yokum buralarda, sıyrıldım.
Öyle gittim ki selam ulaşmaz kulağına.
Gülüşüm yok geçmez artık sende rüzgarım.
Senide vururlar, unutma zamanla.
Savaşın bitmez nasıl anlatayım sana.
Pes desem yetmezdi sana.
Seni anlamak zor kifayetsizdir akıl.
Kendimi anlatmaksa, hepten zor.
Hikâyenin en kötüsü bensem sence.
Yaptıklarını dağları aştı ses verir.
Hadi sakla saklayabilirsen.
Ne gizem kaldı ortada aşikâr için dışın.
Mahsunu oyna oynayabilirsen.
Dışarda kedi, diğerinde ise aslan.
Sorunlusun yüzleşeceğin yok zaten.
Bulduğun yöntem bu mu kül başında kalsın.
Çamur atsan da kalmaz izi yaradan bereden.
Eğ, bük, çarpıt kul olduklarının yanında.
Tesiri var mı sandın benim yanımda.
Değersizliğin arttı oldun bir çöp.
Aynı yolda yürüyen senle siste hep.
Sessiz durmayı zayıflık sanıp.
Evirdiğin çevirdiğin kelimeleri sakladım.
Maskeler düşsün ifşa olsun,
İhanetler, yalanlar diye bekledim.
Işık değdi mi yüze, korkularınla depreştin.

Kenan Gezici 02 /01/2026