Gün Batımı Şiiri - Emrah Dursun

Ne Bahreyn’de
Ne Serdivan
Ne de Avrupa yakasında kaldı hasretlik...
Baget kırıntılarına uçuşur güvercinler.
Selam söyleme sıladan —
Ne kuşlar anlar
Ne de ben.
Birdi Süleyman.

Görmedim insan gördüğüm kadar şehirleri:
İngiliz demiri,
Mavi sular…
Köprünün bir ucu Asya’da,
Geçişir her duygudan yollar.
Ne gülüşler,
Ne ölüm,
Ne de hayaller biter.

Kuşlara dönelim...
Bir kıta bulsunlar;
Sevimsiz bir sürü insan kıta dursun,
Kıtlık olmasın çoraklarında.
Bir kıta şiir çıksın gözlemlerinden;
Kafa kıtlara okuyayım tersten,
Dümdüz yamulsunlar kırıntılara.

Ey cennet özentisi,
Göklerde aradığın Avrupa
Ya da onun gönlündeki bir ülke...
Çok para, ez para, ez insan, ezil mezar…
Kuşların gagalarında fidanlar.

Ne Filistin,
Ne Berlin,
Ne de yorgun bir mermi....
Düşmedi aklına kuşların kadar.
Barış’ın simgesiymiş bu kırıntıcılar...
Üzülerek kaldırıyorum kalemi!
Para var, silah var.
Beyaz bayrakların altında.

"Tükenir kalem"
Serdivan — 02.08.2025