Soldu kızıl gül.
Soldu gitti hayatının baharında.
Kaldıramadı yağan yağmuru.
Yeni açmıştı oysa.
Kendi kızıllığının ateşinde yandı, yandı, söndü.
Sönmemeliydi, yoksa yine yaklaşıp solduracaklardı onu.
Hem soldurdular, hem yaktılar, hem söndürdüler.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta