Bir gül dalında menekşe ızdıraptır
Yorgun sevinçlerini özler yükseklerde.
Küçülür toprağı küçülür de gözlerinde,
Kaybolur gider sessizce.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kainat o kadar muntazam bir ahenk içinde ki, gül dalındaki menekşede, menekşe dalındaki gülde ızdırap içinde. Herkesin mutlu ve ait olduğu yerde olması dileğiyle. Kutlarım, çok güzeldi.
Birol Hepgüler.
yüreğiniz daim olsun...
nefis bir dörtlük...
saygılar kaleminize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta