Masada çay,
bardakta üşüyor,
yüreğim sensiz kanıyor.
İki sandalye,
birinde yokluğun.
Dumanı sönmüş sigara gibi,
avucumda zaman tükeniyor.
Adı yok şehirlerin,
sensiz her yer
gurbet oluyor.
Bir yudum alsam,
tadı dudağından kalma,
bir yudum daha alsam,
zehir oluyor.
Çay soğudu,
ben
tükendim.
Yiğit Metin Sevindik
Kayıt Tarihi : 1.07.2015 23:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


(yine de yaşamaya değer be gülüm) olarak değiştirilmrsini rica ederim
yani gene kelimesi yine de olarak düzeltilmesini rica ediyorum
her ne kadar hata bildiriminden mesaj atmaya çalışmışsamda sayfa hata vermiştir. anlayışınız için teşekkür ederim.
TÜM YORUMLAR (1)