Gülüm Şiiri - Celal Körhan

Çözülmedi bir türlü bu acayip bilmece
Adın oldu dilimde inan şimdi tek hece
Aşk bahçem hazan oldu, viran bağlara döndü
Yalnızlığım dem vurdu ulu dağlara döndü
Sevdanı hasretinde bulurum şimdi gülüm
Hasret ki sana hasret, sensizlik bana ölüm
Çıkıversen karşıma bir bakışlık resminden
İlham alır güzellik dünyadaki cisminden
Yüreğime saplanmış ateş gibi bir oksun
Dolaştığım yerlerde sevgilim niçin yoksun
Sensiz yaşarım şimdi seni senden uzakta
Yakarışlar nafile, kelimeler tuzakta
Gönlümdeki azgın devi artık rüzgar’a attım
Sensiz kalmanın gülüm birde zevkini tattım
Bundan böyle yokluğunda varlığına özdeştir
Bundan böyle hasretin vuslatınla kardeştir