Gülüm Şiiri - Ferhangi Şiir

Sensiz kolum kanadım kırık,
Her yerde hasret dilimde adın var yar,
Sensiz kalbime şifa bulamam yar.
Üzülme demiştin bana,
Sakın giderken arkamdan ağlama demiştin,
Bütün mutluluklar senin olsun,
Ağlama demiştin bana,
Ne olur bana umut bağlama demiştin,
Bunları söylerken içimden bin parça sökülmüştü,
Seven insan gider mi?
Sevdiğine kıyar mı?
Sensiz geceler bitmiyor yar.
Sensiz sabah olmuyor gün doğmuyor.
Çile çile üstüne biniyor.
İçime huzur gelmiyor
Mutluluk huzur beni bulmuyor.
Sen yokken mutluluk bana haram,
Sakın arkamdan ağlama dedin,
Mutluluk senin olsun dedin,
Bana Gönül Bağlama dedin,
İnsan yürekten severse ayrılabilir mi?
Hemen öyle unuttum deyince unutabilir mi?
Benim badem gözlüm.
Aşkına mahkum perişan etme beni,
Ne olur hasretinden bekletme beni,
Sevdanla cayır cayır yakma beni,
Ben sensiz olamam şimdi,
Ne olur gitme gülüm.
Benim gonca gülüm.
Benim güzel gözlüm.
Dalındayken solma gülü.

28.08.2026
Ferhangi siir