Gülmelisin Şiiri - Muhammed Talha Acet

Sen bir gülersin,
Sıradan bir sabahın bağrında baharlar uyanır,
Kuşlar o beylik ötüşlerini bırakıp bir senfoniye durur.
Güneş sırf yüzüne değmek için şevkle doğar,
Dünyanın o telaşlı dönüşü yavaşlar,
Ve benim içimdeki bütün savaşlar susar.

Sen bir gülersin,
Hırçın dalgalar sütliman, yabanıl ormanlar uysal...
İnanır mısın, sen tebessüm edince,
Toprak bile çiçek açmak için acele eder.
Hayat o an gözüme bir başka, bir efsunlu görünür.
Ne olur, o kıvrımdan mahrum etme yüzünü, hep gül.

Sen yeter ki üzülme...
Belki sen usulca ağlarsın ama,
Benim sol yanıma devrilir o koca dağlar.
Senin yüzün düşerse, bil ki benim dünyam kararır,
Dudaklarının ucundaki o tek bir tebessüm olmadan,
Zaman durur, içimdeki o kördüğüm asla çözülmez.

Sen bir üzülürsün,
İçimin en kuytu köylerinde yanardağlar uyanır.
Gözünden düşen tek bir damla,
Yanan gönlüme dökülen koca bir benzin olur.
Kül olurum, savrulurum...
Gül ki, şu cehennemim cennete dönsün,
Gülmeyi unutma ki, göğüs kafesime yeniden güneş vursun.

Fakat şundan adım gibi eminim:
Yazdığım her dize, seni biraz daha eksik çizer.
Çünkü lügatlar aciz kalır senin güzelliğin karşısında,
Benim yazabileceğimi en kusursuz şiir, bizzat sensin.