Gülme Şiiri - Celal Fikri Durak

Belki arkanda bıraktığın sadece hüzün değildi, dönüp bakmak bile zor gelirken.
Kuytu köşelerde oturup ağlayan acılarım, dört nala koşan sevdalar; 'aşk' adı altında sadece bir ışık arayışı içinde.
Gülmen yeterli, fazlası değil...

Her sabah ekmek almaya beraber gitmeyelim el nazar edecek.!
Her saniye koluma girme kem gözler değecek! Yemeği ben yaparım ama tabağı tek koyarım.
Sen yat sadece dizime, zamanı dert etme yeter. Yelkovanı tanırım, tek ak saçıma halleder.

Odayı terk etmişti aşk.
Kapıyı açık bırakmış, beynim ceyranlarda.
Kan beynime çıkmıştı!
Hangi ara farketmeden elime bulaştı.
Hayır hakim bey o silah benim değil!
Hayır hakim bey ben onu vurmadım!
Hayır hakim bey masumda değilim!
Delicesine aşık, gözü kör kulağı sağır bir mecnun olmak varken

Ağlamıyorum ki
üzerimdeki kara bulutlar yağmurlu.
Titremiyorum ben
yer dans ediyordur.
Bu seferde gelirsin belki diye gidiyorum
Çok güzelsin lakin gözüm kapalı iken ben seni daha çok seviyorum

Aklından bir sayı tutta; kimin, neyin yerine geçmem gerektiğini bileyim.
Dertlerimizi meze yap rakıyı sek içek
Günah lazım bana günah!
Hemde fazlasıyla burda yandım,
öbür tarafta pişeyim