Güllü ile Dede’nin Dertleşmesi

Güllü Söyler)
Hangi hikaye artık eskiden iyi
Binbir sitemle kahredip beni
Çarkın dişlisi bozuk mu deyi
Tamir için çaba ettin mi dedem?

(Dedem Söyler)
Ocağın sönmeyen közü bendedir
Yıkılan obanın sözü bendedir
Podyumun isi değil, piri bendedir
Yola talip geldim, gör beni Güllü.

(Güllü Söyler)
Yıkıldı obalar, söndü ocaklar
Açılmadı bize sıcak kucaklar
Karanlık şehirler, dar sokaklar
Gelip de halimi sordun mu dedem?

(Dedem Söyler)
Gurbetin elinde savruldu canlar
Hâlden anlamayan ne bilsin anlar
Dökülen o yaşta deryalar saklar
Ummana karışıp, gel bana Güllü.

(Güllü Söyler)
Dağların kızıydım, namusum yardı
Yoksulluk belimi derinden kırdı
Beni bu podyuma kimler çıkardı?
Elimden tutup da çektin mi dedem?

(Dedem Söyler)
Mürşit nefesiyle yandım kavruldum
Savruldum gurbete, tozla yoruldum
Sitemin okuyla kalpten vuruldum
Erenler bağına, dön be hey Güllü.

(Güllü Söyler)
Ben bir mürşit kızı, bir Ocak zade
Düştüm bu çukura, doldum feryade
Şah İbrahim aşkı kalsın iade
Beni bir talipçe bildin mi dedem?

(Dedem Söyler)
Seyrine daldınız uzaktan bakıp
Gönlüme bin türlü karalar yakıp
Gurbetin selinde bendimi yıkıp
Gözümün yaşını sildin mi dedem?

(Güllü Söyler)
Kaderim yazılmış, mühür vurulmuş
Ruhumun aynası sönmüş, kırılmış
Güllü'nün defteri çoktan dürülmüş
Gönül defterinde, şiirim dedem.

(Dedem Söyler)
Hünkâr'ın nefesi "incitme" derse
Gönül Kâbe'sine yüzün dönerse
Karanlıklar biter, ışık sönerse
Kalemsiz Şair hep burada güllü…