Güllerde Gönlüm Şiiri - Andelip Mehmet

Gündüzüm mâtemdir, gecelerim yâr,
Zulmetler içinde, güllerde gönlüm.
Ne hazân eksilir, ne kışımda kar.
Derdim sende değil ellerde gönlüm.

Artık hiç kimseye ezdirmem cânı,
Saklarım âhımı, gizlerim şânı.
Bilmeden açılan gurbetin hânı,
Sürgündür her gece dillerde gönlüm.

Susan, ahkâmıma kıl oldu hâlim,
Her hecem bir feryât her hicrân zulüm.
Ne söylesem gamdır, kederdir kâlim
İçimde kavrulan hallerde gönlüm.

Girdin düşlerimin orta yerine,
İzin ver ömrüme aşkın serine,
Hasretin karıştı kanla terine,
Sensizlik çökünce çöllerde gönlüm.

Ne yaz gördü ruhum, ne de nevbahâr,
Anlamaz kimseler bende figân var,
Kederimden kalbim her yer tar-u mar,
Ağlarken semâlar, sellerde gönlüm.

Bir hayâl uğruna verdim ömrümü,
Sürgün oldu ruhum, bir yüz görümü,
Şimdi çok uzakta aşkın sürümü,
Vuslatı savuran yellerde gönlüm.

...andelip...