GÜLE GÜLE YABANCI
Güle güle yabancı…
Adını bilmeden sevdim seni,
Yüzünü ezberlemeden özledim.
Bir kalabalığın ortasında
Gözlerinle dokundun bana,
Ve ben o an anladım
Bazı insanlar geçerken bile iz bırakır.
Güle güle yabancı…
Sesin hâlâ kulaklarımda
Yarım kalmış bir şarkı gibi.
Ne sen bana ait oldun
Ne ben sana…
Ama bir anlığına
Aynı gökyüzüne baktık işte.
Belki bir otobüs durağında,
Belki bir tren istasyonunda
Ayrıldı yollarımız.
El sallamadık bile,
Çünkü ikimiz de biliyorduk
Bu bir hikâye değil,
Sadece bir karşılaşmaydı.
Güle güle yabancı…
İçimde büyüttüğüm o ihtimali
Usulca bırakıyorum şimdi.
Ne sitem var sana,
Ne kırgınlık…
Sadece küçük bir tebessüm
Ve içimde saklı bir “yar olsaydı?”
Sen kendi yoluna,
Ben kendi yalnızlığıma…
Belki bir daha hiç karşılaşmayız.
Ama bil ki
Bir yabancı olarak girdin hayatıma
Ve bir hatıra olarak kaldın.
Güle güle…
Adını bilmediğim
Ama kalbimde bir yer açan
Yabancı… 🌙
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 14:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!