Bir bakarsın, hayat gelip bir şeyler vermiştir.
Sende onu alıp bir çırpıda harcamış; hiçe saymışsındır.
Yakılan bir tütün misali efkarını dağıtıp;
Atmışsındır izmaritten sayıp…
Sonra mı?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gerçekçi bir şiir...sevgiler..
yüreğine sağlık gönlüne göre olsun severek ve beğenerek okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta