Elerimde kelepçe yok vicdanlar bağlamış yüreğimi
Bir roman kahramanı kurtarır karanlık düşüncelerden
Yaşamı tutsak etmiş kapanan o son perdeyi
Yıırtıp güneşi içeriye davet edersin pencerelerden
Gökyüzüne bakardı çaresiz gözlerim
Belki bir el sallanır ardı sıra bakan bir meczup
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta