Kadıköyde, Rıhtımda çay içerken masada,
Çiçek satan bir kadın geliverdi yanıma
''Çiçek vereyim'' dedi, ''sevdiğine verirsin''
''Sevdiğim yok ki'' dedim, ''sevdiğim yok ki abla..''
''Sende o zaman'' dedi, ''anacına veresin''
''Annem uzakta'' dedim, ''annem uzakta abla..''
Burukça gülümsedi, koydu gülü masaya,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta