Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Şu anda buradasınız:Gülbin Altıntaş: Hakkında ziyaretçi görüşleri..
14 Ocak 2026 Çarşamba - 08:14:11

Buralar ve sen..
Duyular gibi eksik,
Onlar gibi yetersiz,
Onlar kadar geride kaldı.
Tıpkı küçüklüğümüz gibi..
Ne söyleyeceğini bilemiyordu insan. Eliyle burnunun kapaklarını birleştiriyordu. Konuşmaktı bu.. Gözlerini açıyordu, daha koyu, daha koyu. Çünkü güçlüydü insan, ağlamaktan utanışı bundan.. (25.07.2008)
Ben sendiN kimi zaman. Ve sendim ben. Bazı şeyler yaşanarak.. Ve bazıları okunarak belleniyordu.. Herkese sarılıyor, “sen”i unutuyordu AŞTİ’de insan. Sendim ben..(08.1999)
Uçak bileti ayarlarken e-posta görüyor insan.. İnsan bulut oluyor uçuyor. Doluyor, bu fena! Hayat oluyor bir şekilde. Herşey oluyor. (25.9.1999) Bir tek..Bir tek uçak olamıyor insan..
Depremler unutulmuyordu. Yazmasan da unutulmuyordu! Ve şimdi bu cümleden önce eliyle burnunun kapaklarını birleştiriyordu insan. Çünkü deprem sonrası zamanlar burnundan geliyordu insanın.. Merak kalmıyordu içimizde artık. Özür diliyordum! Sesimdi sesin. Sesim sallanıyordu..(27.08.1999)
Kuşlar konuşuyordu biliyorduk. Ne çok şey yazıp yapıştırıyorduk defterlerimize. Duramıyordu insan. Tutunamıyordu.. İyi ki vardı rüyalar. İyi ki vardı.. Metafiziğe tutulmuştuk, kopamıyorduk.. (27.7.1999) , (17.09.2000)
Bir üniversite ne kadar üniversitedir, bir teras bir anfiye kaç basar ve bir sabah ne kadar aydınlıktır iki yüzde? Sınavlarda yanlış sorular çıkıyordu!
Yanlış anlamalar oluyordu insan sokaklarında. Yollar eğiliyordu. Burkuluyordu.. Hayır! “Kim olabilir” demedi insan. İnsanların teyzeleri olurdu..Anneleri olurdu.. (13.08.1999)
Seviyordum ama sırdı, bilmemeliydik. Böyle güzeldi bu iş!
Ah selcen derken insan.. Selcen eliyle burnunun kapaklarını birleştiriyordu.
Konuşmaktı bu.. (19.10.1999) , (9.12.1999) , (7.2.2000) , (7.2002) , ….