Gülbeyaz Şiiri - Ömer Çelik

Sene boyu kaç defa, uğradım bahçenize?
Neyleyim sahillerin yağmuru çok, kışı az.
El ele koştururken, komşu evlerimize
İlk aşklar unutulmaz
Su misali gönlüme akmadın mı Gülbeyaz?

Yol boyu çiçeklerin kokusundan mı bezdin?
Yaylanın çimeninde ceylan gibi gezerdin.
İkindi güneşinde gök mavisi gözlerin
Zaten halden anlamaz
Yakarken yüreğimi, yokladın mı Gülbeyaz?

İbrişim kuşağının motifleri mi soldu?
Gocuğunu atanlar, kaşmir palto mu buldu?
Kolların inci boncuk, döşün altın mı doldu?
Yine de gözün doymaz
Heybene kalıp kalıp yükledin mi Gülbeyaz.

Kaç yıl oldu, fikrini hala anlayamadım
Derleme masalların büyüsüne mi kandın?
Dertlerin buçuktu da, şimdi çeyrek mi kaldı?
Çocuklar bile kanmaz
Reklamlara aşk ile bakmadın mı Gülbeyaz?

Gamzeli yanakların alev alev yanardı
Neylesin garip anan, yine seni anardı
Resimlerine tek tek baktı, tanıyamadı
Selam, kelam yollamaz
Vakte kadar bir dua bekledin mi Gülbeyaz?

Emektar tekneleri, barakası sökülmüş
Naçiz hatıraları bir köşede yakılmış.
Yıkılmaz pehlivandı, dayın da erken çökmüş
İşitir, lakin duymaz
Yalnızlığın kahrını çekmedin mi Gülbeyaz?

Roma'nın caddeleri hep yokuş mu çıkıyor?
Gâvurun veletleri, yan gözle mi bakıyor?
Haşarı, zalim baban, gider, vururum diyor
Âlim olsa uslanmaz
Tabancanın kulpunu sökmedin mi Gülbeyaz?

Temel tahliye olup, mehterle düğün kurdu
Yamaçta fundalığı, ehli fındıkla doldu.
Yarenlerine nispet, Fatoş valide oldu
Kıskananlar duyurmaz
Akşam bültenlerine, bakmadın mı Gülbeyaz?

İşçi, köylü, emekli, hükümet bize küstü
Avrupa tantanası, kırk beş yıllık öyküsü
Bir de senden dinlesek Sezar'la Brütüs'ü
Mızrak çuvala sığmaz
O kapıları hala çarpmadın mı Gülbeyaz