Gül Diye Şiiri - Yücel Özkü

GÜL DİYE
Öyle bir şair değildim ben,
Kaybettim kendimi dizelerin ortasında.
Biliyorsun,
Hangi şehirde nefes alıyorsam
Yalnızlığın başkentidir orası.

Şimdi serhat şehrindenim,
Ayazı kemiğe yürür, gecesi uzun.
Esen yelinden araftayım,
Ne sana varır yolum,
Ne kendime döner yüzüm.

Biçare ararım seni her satırda,
Adın düşer kalemden, elim titrer.
Bir nefes diye,
Pas tutmasın diye yüreğim,
Hasretin diye yazarım gün be gün.

Ne dünya isterim artık,
Ne de başka bir bahar.
Sen yeter ki öyle gül,
Ben susarım,
Bu şehir, bu ömür, bu şiir
Hepsi yerine ağlar.

Yücel ÖZKÜ
05 Ocak 2026/09:21