Gül Şiiri - Mehmet Fuat Özbilici

Mehmet Fuat Özbilici
134

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Gül

Suskun dilin,
Rüzgarla fısıldayan yapraklar gibi,
Hüzünlü ve ağlamaklı gözlerin,
Aslana av olmuş ceylanlar gibi,
Sen Gül,
Gülün ete kemiğe bürünmüş halisin,
Dikenleri olmayan ve savunmasız,
Gözlerin ufukta nedir beklediğin ?
Yaşama hapsolmuş ruhlarımız !
Rüzgara esir düşmüş ağıtlarımız !
Duyulmadı,
Duyulmadı isyanımız biz kimsesizmiyiz ?
Dünyada açan güller vardır,
Etten kemikten yaratılmış olanlar,
Birde Gül'ü korumakla görevli dikenler vardır,
Benim gibi doğanlar !
Ne yaparlarsa yapsın insanlar bu böyledir,
Gül olarak doğanlar dikene bile şükrettirir.

Mehmet Fuat Özbilici
Kayıt Tarihi : 9.9.2019 03:31:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!