Gül Şiiri - Cemal Süreya

Cemal Süreya
151

ŞİİR


797

TAKİPÇİ

Gül

Gülün tam ortasında ağlıyorum
Her akşam sokak ortasında öldükçe
Önümü arkamı bilmiyorum
Azaldığını duyup duyup karanlıkta
Beni ayakta tutan gözlerinin

Ellerini alıyorum sa
..........
..........

Cemal Süreya
Kayıt Tarihi : 4.5.2001 14:49:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ahmet Faruk Nalbantoglu
    Ahmet Faruk Nalbantoglu

  • Cemal Kazım Demir
    Cemal Kazım Demir

    Cemal Süreyya demek yeterlidir bence
    Bu üsmi söyleyince
    O gelir aklıma
    Şiirleri kadar samimi
    Şiirleri kadar yakın insana
    Cemal kiKazım Demir

  • Osman Tuğlu
    Osman Tuğlu

    Cemal Süreya İle Hisseli Gül


    Her akşam sokak ortasında öldükçe
    Gülün tam ortasında ağlıyorum
    Tuzumla yapraklar yanıp döküldükçe
    Pantolon kemerimi bağlıyorum

    Azaldığını duyuyorum karanlıkta
    Beni ayakta tutan sözlerinin
    Önümü arkamı bilmiyorum bir büyük dalgınlıkta
    Düşüyorum kuyularına beni yutan gözlerinin

    Ellerini düşünüyorum sabahlara dek
    Beyaz tekrar beyaz tekrar beyaz ellerin
    Ellerinin bu kadar beyaz olmalarından ürkerek
    Ağlıyorum tam ortasında güllerin

    Uyumsuz bir yolcuyum hayli huzursuz maraz
    Gözlük de taksam natamamım
    İstasyonda tren olsa da biraz
    Ben bir türlü istasyonu bulamayan adamım

    Yüzüme sürüyorum gülü gülüyor fahişe
    Sokağa düşmüş her nasılsa
    Kolumu kanadımı kırıyorum açıyorum bir şişe
    Sabahlara dek bitmiyor ne tuhaf bir fasılsa

    Bir kan oluyor bir kıyamet bir çalgı
    Ve zurnanın ucunda yepyeni bir Çingene
    Karanlıkta azalıyor meyhane halkı
    Gülün tam ortasında ağlıyorum ben gene

    27.12.2011

    Osman TUĞLU

  • Onur Bilge
    Onur Bilge

    Gözlerin azalması: Sevgilinin bakışlarından günden güne mahrum kalış...

    Ellerin beyazlığından korkmak: Bir azize kadar saf, tertemiz bir insan karşısında kendisini zayıf ve kirli hissetmek, onu tamamen kaybetmek korkmak.

    Ellerin istasyonda tren olması: Sevgilinin bir istasyonda veda etmesi ve kavuşma ümidinin de bir istasyonda bekleyişe kalması...

    Bazen istasyonu bulamayan bir adam olmak: Sevgiliye hangi istasyonda ve ne zaman kavuşacağını bilememek, ona kavuşma yollarını bulamamak, aşkına dönmek...

    Zurna ucunda çingene: Çalgılı çengili ortamda yetinmek zorunda bırakıldığı sıradan kadınlar, kızlar...

    Bir gülün sokağa düşmesi: Bir genç kızın sokağa düşmesi...

    Avunmak ya da yardım amacıyla şairin onu tutup kaldırması, ekmek gibi kutsal bir nesneyi öpüp başa koyarcasına ona saygınlığını hissettirme ve kadınlık şerefini iade etme çabası...

  • Onur Bilge
    Onur Bilge

    Gülün tam ortasında ağlamak: Gülün tam ortasında olan ya arıdır, ya da kelebek... Erkekler için kelebek benzetmesi pek uygun olmadığından ve bu gibi âlemlerde kelebeklik yapılmadığından, olsa olsa arılık yapılabilir. 'Arı, bal alacağı çiçeği bilir.' derler. Bunun yanı sıra, gül bülbül olayı da var. Fakat bülbül, gülün ortasında yer almaz. Dalına konar. Ona uzakça bir yerden ilan-ı aşk eder. Şairimiz, kadının kızın rahatça bulunabileceği bir yerde, hiç bir sıkıntısı yok ama kaçan trenin peşinden bakmakta ve ellerinden ayrılan beyaz elleri tekrar tutabileceği istasyonu bulamamanın acısını çekmekte...

  • Onur Bilge
    Onur Bilge

    Alakası yok. Aksine; yaşadığını sanmakta olduğu bir âlemdeki sıkıntısı... Ne âlemi diyorlar o âleme? Şöyle çalgılı çengili...

  • Feyzi Kanra
    Feyzi Kanra

    Tilkinin dönüp dolaşıp geleceği yer antolojidir vesselam. :))

TÜM YORUMLAR (83)