Gücendim Şiiri - Fatih Güler

Canlı cesedimi ceketim örten
Arkadaş olmayan dosta gücendim
Mutluluk limanım karaya vuran
Düşe eğdirmeyen yola gücendim

Milyarları saçıp güzel bacağa
Kuruşu çok görüp masum sakata
Şikayetlerim var yüce Allaha
Ayrımları yapan kula gücendim

Ya lanet aklımı yitireceğim
Yada benliğimi kaybedeceğim
Bilemiyorum ne halt yiyeceğim
Yüreğimi yoran yıla gücendim

Güllerimiz açıp aşk müjdesine
Beyaza bürünür dostluk pınarı
Umutları saçıp gökkuşağına
Garibime solan güle gücendim

Antalya kışıyla Toros’un yazı
Gurbet hasretiyle sevdanın kahrı
Güneşimi çalan kurşun yağmuru
Gönlümden damlayan kana gücendim

Kalbimle yalnızım bakıyor bana
Bende gökyüzüne yerle gök mavi
Bulut gözlerimiz yağıyor kalbe
Gözlerimden akan yaşa gücendim.