Eşek arısının kolumu ısırışı,
hatırlatıyor sebepsizce gri tonlu çocukluğumu
Aynı kırıcı senaryoyu turlasam da vazgeçmedim;
Geriye, çekmecemde bir kutu çatlak sabır taşı
Dini ritüel gibi bağlanışım tepkisizlere,
kendime yakıştıramadığım fosforlu giysi.
Silah atışım arkasından bildiğim ve bilmediğimin,
37 numara dilimdeki günah ayakkabı
Çoğu kez sakini giyindim, evetliyeni
Kızdım kendime ve böyleliğime vurdum.
Önce beni yerimden eden otları biçtim;
onlar en yakınlarımdı, en mükemmellerimdi.
Kayıt Tarihi : 6.3.2026 08:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
"Öyle kolaysa bir daha yak " kitabımdan bir sayfa
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!