Gece gibi çöktü yüreğime bir yokluk acısı,
Güneyden esmiyor artık bahar meltemi.
Yaseminler kokusuz, ecel gibi bir şey,
Artık gri rengi, gökyüzünün ve gönlümün,
Gri işte, yokluğunun ve yok oluşun rengi.
Şimdi koyup şapkamı önüme,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta