Mumlar eridi birer birer
Söndürüldü şehrin tüm ışıkları sessiz
Usul usul bakıyorum penceremden sensizliğe
Neydi yine nereden çıkageldi bu hain karanlık
Her gece gene sensiz seni düşünürken penceremde
Yine aynı ses yine sensizlik
Vurup duruyor usulca pencereme
Bana yalnızlığı hatırlatıp gidiyor
Ve yürek biçare darmaduman avare
Bıkmadan yorulmadan bekler hala seni
Ve sensiz geçen her gece her nefes
Küçücükte olsun bir umut
Biliyorum getirecek bana seni belki gözyaşlarım
Kayıt Tarihi : 17.12.2009 05:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!