Yalnız insanların yaşanmışlık mezarlığında açıyordu çiçek ; benimkiyse gönlümde sana.
Hep sana giderken uçurumundan baktım güzelliğine ; geçtiğin yolların.
Hep sana benzerdi, bu kalp atışlarımın güzelliği ,
Hep sendin mübalağa yaptığım ; değil şiirlerimdeki yaşanmışlık.
Ve hepsi sensin aslında yazdığım satırların âfakı.
Bir çocuğun gözlerindeki ışıltıydın oysa ki , hiç sönmeyen.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta