Gözünden Tanırım Şiiri - Hamit Atay

Gözünden Tanırım

Sesini duymama gerek yok,
Adını bilmem de şart değil.
Bir bakış yeter bana,
İçindeki fırtınayı,
Kalbindeki kırığı gözünden tanırım.

Saklamaya çalışsan da,
Gülüşünün ardına gizlesen de acını,
Ben anlarım.
Çünkü ben, gözlere bakmayı
Bir ömür öğrenmiş biriyim.

Yalnızlığını gözünden tanırım,
O derin boşluğu,
Kimsenin fark etmediği o sessiz çığlığı…
Kalabalıkta bile tenhalaşan bir ruhun
Gölgesidir o bakış.

Sevdanı gözünden tanırım,
İçinde kıvılcımlar çakan o ışığı,
Adını söylemeden sevdiğin kişiyi
Göz bebeklerinde görürüm.
Bir ismi saklarsın dudaklarında,
Ama gözlerin çoktan ele vermiştir seni.

İhaneti de gözünden tanırım,
Kaçamak bakışlarda saklı telaşı,
Sakınırken bile içine bakan o suçluluğu,
Yüz bin kelimeden daha çok anlatır.

Umut gözden taşar bazen,
Hani uzun kışların ardından
İlkbaharı bekleyen dallar vardır ya…
İşte öyle parlar gözlerin,
Ve ben bilirim;
O gözler, yarınlara inanmaktan vazgeçmemiştir.

Gözünden tanırım…
Çünkü göz,
Kalbin tercümanıdır.
Yalan bilmez, oyun oynamaz,
Olduğu gibi bakar.

Ve sen…
Ne kadar saklarsan sakla,
İçindeki seni bana söyleyen,
Hep gözlerin olur.
Hamit Atay