Gözlerinde Kalan Bahar Şiiri - Hamit Atay

Gözlerinde Kalan Bahar

Bir bakışın vardı, güneşi kıskandıran,
Bir gülüşün vardı, baharı utandıran.
Her şey sende başlar, sende son bulurdu,
Bir tek gözlerindi bana umut sunan.

Hatırlar mısın o ilkbahar sabahını,
Kuşların şarkısında gizlenen sırları?
Seninle yürürken yol bile sevinirdi,
Çiçekler eğilirdi, rüzgâr okşardı.

Ama zaman dediğin acımasızdır işte,
Bir gün gelir baharı da alır elinden.
Gözlerin kalır geriye tek hatıra,
Bir de içimdeki tarifsiz özlemden.

Şimdi ne çiçek kokar sensiz bu şehirde,
Ne de güneş doğar o eski sıcaklıkla.
Baharı arıyorum her yeni günde,
Ama hep sen çıkıyorsun karşıma.

Her gözlerine baktığımda yeniden,
Açıyor içimde tomurcuklar sessizce.
Bir tebessümün yetiyor hayata,
Karanlık günlerim bile aydınlanmaya.

Bilir misin, insan sevince çoğalır,
Sevilince yeniden doğar, filizlenir.
Benim tüm baharım sendeydi aslında,
Şimdi gözlerinde kalanla yetinir.

Ve her eylül geldiğinde anımsarım,
Savrulan yapraklarla senin gidişini.
Ama gözlerindeki bahar, hâlâ orada,
Bir daha dönmesen de bana seni hatırlatır.

Sen bilmezsin belki, ama ben bilirim,
Bir bakışınla başlar yeniden mevsimler.
Gözlerinde kalmış baharı yaşarım,
Gözlerim kapandığında bile sonsuza dek.
Hamit Atay